Çocuğun kaygılıysa: yatıştırmak mı, alıştırmak mı?
Çocuğu korumak için kaygı veren durumdan uzaklaştırmak içgüdüsel. Ama iyi haber şu: cesaret öğrenilebilir.
Uzman Psikolojik Danışman Deniz Aydın
Terapimeta uzman yazarı
Çocuğun okula gitmek istemiyor, karanlıktan korkuyor ya da misafir gelince odasına kaçıyorsa; ilk dürtün onu rahatlatmak olur. Bu doğal. Ama sürekli kurtarmak, kaygıya "haklısın, tehlikeliydi" mesajı verir.
Duyguyu kabul et, davranışı büyütme "Korkacak bir şey yok" demek çocuğun hissettiğini yok sayar. Bunun yerine: "Yeni bir yere girmek zor geliyor, anlıyorum. Birlikte deneyelim mi?" Duyguyu kabul etmek, davranışı desteklemek zorunda değil.
Basamak basamak yaklaş Korkulan şeye tek adımda değil, birlikte yazdığınız küçük basamaklarla yaklaşın. Her basamak başarıldığında not edin. Cesaret, tekrar eden küçük başarıların birikimidir.
Kendi kaygını yönet Çocuklar ebeveynin yüzünden tehdit okur. Sen sakin kaldığında çocuk "bu durum yönetilebilir" öğrenir. Kendi kaygın yüksekse, önce senin desteğe ihtiyacın olabilir — bu bir başarısızlık değil.
Ne zaman uzman desteği Kaygı okul devamını, uykuyu, arkadaşlık ilişkilerini dört haftadan uzun süredir etkiliyorsa bir uzmanla görüşmek işi kolaylaştırır. Çocuk terapisinde aile de sürecin parçasıdır; çocuğunu yalnız göndermezsin.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve kişiye özel değerlendirme yerine geçmez. Acil bir durumdaysanız 112'yi arayın ya da en yakın acil servise başvurun.